جنگل های انجیلی

جنگل‌های انجیلی سوادکوه و آبشار ولیلا، مقصدی مناسب برای گردشگران گریزان از هیاهوی شهری است. با توجه به فاصله ۴ ساعته این جنگل‌ها با تهران، امکان سفر یک روزه به این فضای آرام برای گردشگران پایتخت‌نشین هم وجود دارد.

برای رسیدن به جنگل‌های انجیلی سوادکوه باید از جاده فیروزکوه گذر کنید. پس از رسیدن به میدان شهر زیرآب، به سمت راست ادامه مسیر دهید تا به روستای «اتو» برسید. بعد از عبور از این روستا، یک دوراهی خاکی مقابلتان قرار می‌گیرد. مسیر سمت چپ شما را به روستای «ولیلا» می‌رساند. پس از رسیدن به روستا، سراغ مسجد را بگیرید زیرا در فضای روبروی مسجد، مکان مناسبی برای پارک وسیله نقلیه وجود دارد. ضمن آنکه جاده خاکی روبروی این مسجد، مسیر حرکت به سمت روستای «سوخته‌سرا» و جنگل‌های انجیلی سوادکوه را مشخص می‌کند. مسجد دیوارهای کوتاهی دارد و تشخیص آن در یک روستای کوچک کار چندان دشواری نیست. روستای ولیلا در ۱٫۵ کیلومتری آبشاری به همین نام قرار دارد. با طی ۳ ساعت مسیر نسبتا کم‌شیب جنگلی، می‌توانید به مقصد برسید.

انجیلی یا آسوندار (انجیلو یا انجیلی یا انجول یا تویی یا تفی یا زوند) درختی است که در جنگل‌های شمالی ایران می‌روید. این درخت دارای چوب سختی است و ریشه و برگ‌های آن مصرف دارویی دارد. درخت انجیلی تقریباً در سرتاسر جنگل های هیرکانی ایران در نوار جنوبی دریای خزر گسترده شده است.

javarem-1356486473

valila-1352641979

IMG_9237(1)

-ولیلا-سوادکوه-1389629412

-انجیلی%20-1389629427

O_NewsPic(nojaba_ir)955-A0646452

139301020954309782394174

درخت انجیلی که گونه غالب جنگل‌های منطقه سوادکوه است، در ۳ فصل بهار، تابستان و پاییز رنگ‌های جذابی دارد که حس‌های مختلفی را به بیننده منتقل می‌کند. برگ‌های نورسته این درخت در بهار بنفش مایل به قرمز هستند، در تابستان به رنگ سبز تیره و درخشان دیده می‌شوند و سرانجام در پاییز به رنگ‌های مختلف زرد پررنگ، نارنجی سوخته و پررنگ و قرمز روشن خالص درمی‌آیند. تنه درخت قهوه‌ای مایل به قرمز، صاف و صیقلی با لکه‌های قهوه‌ای روشن تا کرم رنگ است که در فصل زمستان حس گرما را به بیننده منتقل می‌کند. همه این ویژگی‌ها و بازی رنگ‌ها در این منطقه باعث می‌شود برای ساعاتی غرق در زیبایی طبیعت شوید و با فراغت از دغدغه‌های روزمره، لحظات آرامش بخشی را تجربه کنید.

اگر به این منطقه سفر کردید، حتما نگاه دقیق‌تری به تنه درخت‌های انجیلی بیندازید چرا که چند درخت انجیلی مجاور یکدیگر، معمولا از محل تنه به هم جوش می‌خورند و اگرچه درختان مجزایی هستند، اما به ظاهر در قالب یک تنه واحد و تنومند، کلونی‌ای از درخت را تشکیل می‌دهند که منظره بسیار زیبایی است. اگر جنگل‌های انجیلی روزی بارانی را تجربه نکرده باشند، پیاده‌روی در مسیر جنگل بسیار لذت‌بخش و راحت است. در غیر این صورت به خاطر لغزنده بودن مسیر حتما استفاده از کفش مناسب الزامی است. در روزهای ابتدایی بهار که هنوز لاشبرگ‌ها کاملا تجزیه نشده‌اند، انواع خزندگان را در لابلای برگ‌ها می‌توانید مشاهده کنید. تنوع و جذابیت رنگ‌ پروانه‌های فراوانی که در طول مسیر می‌بینید، بسیار دلنشین است. اگرچه خزندگان ایران سمی نیستند اما اگر سابقه حساسیت پوستی دارید؛ از لمس آنها خودداری کنید.

امتیاز شما
[Total: 9 Average: 3.7]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ سوال زیر را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.